ಹೊಸದಿಲ್ಲಿ : ಪಹಲ್ಗಾಮ್ ಉಗ್ರರ ದಾಳಿ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧದ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತಿರುಗೇಟು ನೀಡಲು ಭಾರತ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ರೆಡಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಗುಡ್ ನ್ಯೂಸ್ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು, ಇಂಡಿಯಾಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಆತಂಕ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಿದೆ. ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸಚಿವ ಹನೀಫ್ ಅಬ್ಬಾಸಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅಣು ಬಾಂಬ್ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದ, 130 ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ವಾರ್ ಹೆಡ್ಗಳನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೋಸ್ಕರವೇ ಇಟ್ಟಿದೀವಿ ಎಂದಿದ್ದ. ಇದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನಡುವೆ ಪರಮಾಣು ಯುದ್ಧ ಅಂದ್ರೇ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ವಾರ್ ನಡೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ದಟ್ಟವಾಗಿದೆ.
ಇಷ್ಟು ದಿನ ಭಾರತಕ್ಕಿಂತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಹತ್ತಿರವೇ ಹೆಚ್ಚು ಅಣ್ವಸ್ತ್ರಗಳು ಇದ್ದವು. ಆದರೆ, ಈಗ ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದ್ದು, ಭಾರತ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದು, ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ವಾರ್ ಹೆಡ್ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಭಾರತ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಅಗ್ನಿ ಕ್ಷಿಪಣಿ ಬಳಿಕ ಸೂರ್ಯ ಎಂಬ ಕ್ಷಿಪಣಿಯನ್ನು ಭಾರತ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯಿದ್ದು, ಅದೇನಾದ್ರೂ ಯುದ್ಧ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದ್ರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಉಳಿಸೋರು ಯಾರು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಇದೆ. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನಡುವಿನ ಅಣ್ವಸ್ತಗಳ ಬಲಾಬಲ ಹೇಗಿದೆ? ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನೀತಿ ಏನು? ಎರಡು ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ವಾರ್ ನಡೆದ್ರೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಆಗಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ ಬನ್ನಿ..
ಹೌದು, ಫೆಡರೇಷನ್ ಆಫ್ ಅಮೆರಿಕನ್ ಸೈಂಟಿಸ್ಟ್ ಅಂದ್ರೇ ಎಫ್ಎಎಸ್ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿಯೊಂದನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದು, ಭಾರತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿದೆ. ಕಳೆದ ಎರಡು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭಾರತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ವಾರ್ಹೆಡ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಬೆಳವಣಿಯಾಗಿದೆ. ಎರಡು ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧದ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವಾಗ ಈ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿದ್ದು, ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಶಾಕ್ ನೀಡಿವೆ. ಭಾರತ 180 ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ವಾರ್ ಹೆಡ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ 170 ವಾರ್ಹೆಡ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಜಾಸ್ತಿ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಹೊಂದಿದೀನಿ ಎಂದು ಧಿಮಾಕು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಗರ್ವಭಂಗ ಮಾಡಿದೆ. ಕೇವಲ ಎಫ್ಎಎಸ್ ವರದಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ 2024ರ ಸ್ಟಾಕ್ ಹೋಮ್ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಪೀಸ್ ರಿಸರ್ಚ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ನ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರವೂ ಭಾರತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿದೆ. ಪಾಕ್ 170 ಅಣ್ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಭಾರತ 172 ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ವಾರ್ಹೆಡ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಭಾರತದ ಪರಮಾಣು ಪಯಣ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು 1974ರಲ್ಲಿ. 1974ರ ಮೇ 18ರಂದು ಸ್ಮೈಲಿಂಗ್ ಬುದ್ಧ ಅಥವಾ ಪೋಕ್ರಾನ್ – 1 ಎಂಬ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಭಾರತ ನಡೆಸಿತು. ಈ ಮೂಲಕ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುವ ಜಗತ್ತಿನ ಆರನೇ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಯಿತು. ಅದಾಗಿ ಕಾಲು ಶತಮಾನದ ಬಳಿಕ ಅಂದ್ರೇ 1998ರಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತನ್ನ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿತು. ಈ ಮೂಲಕ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಾನು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸಿತು. ಕಾಲು ಶತಮಾನ ಲೇಟಾಗಿ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ರೇಸ್ಗೆ ಎಂಟ್ರಿ ಕೊಟ್ಟರೂ ಸಹ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಭಾರತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಈಗ ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದ್ದು, ಭಾರತ ಹೆಚ್ಚಿನ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ವಾರ್ ಹೆಡ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವ ಮೂಲಕ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ.
ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಭಾರತ “ನೋ ಫಸ್ಟ್ ಯೂಸ್” ಎಂಬ ನೀತಿಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದೆ. ಏನೇ ಆದರೂ ಪರಮಾಣು ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ಭಾರತ ಹೊಂದಿದೆ. ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅಥವಾ ಎದುರಾಳಿಗಳು ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಬಳಸಿದ ಬಳಿಕ ಭಾರತ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಲಿದೆ. ಆದರೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಫಸ್ಟ್ ಯೂಸ್ ನೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಸಣ್ಣ ಸೇನಾ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ವಿರುದ್ಧವೂ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆತಂಕಕಾರಿ ವಿಚಾರವಾಗಿದ್ದು, ಪರಮಾಣು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಡಲಿದೆ. ಇನ್ನು, ಭಾರತವು ಕ್ಷಿಪಣಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನಿಯಂತ್ರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯನಾಗಿದ್ದು, ಪರಮಾಣು ಪೂರೈಕೆದಾರರ ಗುಂಪಿನ ಸದಸ್ಯನಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ಪರಮಾಣು ಪ್ರಸರಣ ರಹಿತ ಒಪ್ಪಂದ ಹಾಗೂ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರದ ಸಮಗ್ರ ಪರೀಕ್ಷಾ ನಿಷೇಧ ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ಭಾರತ ಹಿಂದುಳಿದಿದ್ದು, ಪರಮಾಣು ಬಳಸುವ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಗೇಮ್ ಚೇಂಜರ್ ಆಗಲಿದೆ.
ಭೂಮಿ, ಆಕಾಶ, ಸಾಗರದಿಂದ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗ!
- ಭೂಮಿ – ಖಂಡಾಂತರ ಬ್ಯಾಲೆಸ್ಟಿಕ್ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳು
- ಸಾಗರ – ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಹೊಂದಿದ ಸಬ್ಮರೀನ್ಗಳು
- ಆಕಾಶ – ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ, ಕ್ಷಿಪಣಿ ಹೊಂದಿದ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳು
ಆದರೆ, ಭಾರತವೂ ಭೂಮಿ, ಸಾಗರ ಹಾಗೂ ಆಕಾಶದಿಂದ ಪರಮಾಣು ದಾಳಿ ನಡೆಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಸೈಲೆಂಟ್ ಮಾಡಿಸಿದೆ. ಅಂದ್ರೇ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಬಳಸುವ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳು, ಅಣ್ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಬ್ಮರೀನ್ಗಳು, ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಬಾಂಬ್ ಹಾಗೂ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಏರ್ಕ್ರಾಫ್ಟ್ಗಳು. ಅದರಲ್ಲೂ ಅಗ್ನಿ-V ಮತ್ತು ಮುಂಬರುವ ಅಗ್ನಿ-VI ನಂತಹ ಲಾಂಗ್ ರೇಂಜ್ ಮಿಸೈಲ್ಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಚೀನಾದ ನಗರಗಳನ್ನು ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡುವಂತೆ ಡಿಸೈನ್ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದು, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಹಾಗೂ ಚೀನಾಗೆ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ.
ಭಾರತದ ಬಳಿಯಿದೆ ಅಗ್ನಿ, ಸುಟ್ಟೋಗೋದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ!
- ಪೃಥ್ವಿ 1,2,3 – 150 ಕಿಮೀ – 600 ಕಿಮೀ
- ಶೌರ್ಯ – 700 ಕಿಮೀ – 1900 ಕಿಮೀ
- ಅಗ್ನಿ 1, P, 2, 3, 4 – 700 ಕಿಮೀ – 5000 ಕಿಮೀ
- ಅಗ್ನಿ – 5 – 7000 ಕಿಮೀ – 8000 ಕಿಮೀ
- ಅಗ್ನಿ – 6 – 10,000 ಕಿಮೀ – 12,000 ಕಿಮೀ
- ಸೂರ್ಯ – 16,000 ಕಿಮೀ (ಅನಧಿಕೃತ)
ಇನ್ನು, ಭಾರತದ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಶಕ್ತಿ ಖಂಡಾಂತರ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳಲ್ಲಿದೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಅಗ್ನಿ ಸರಣಿಯ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಹಾಗೂ ಜಗತ್ತಿಗೆ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸಿವೆ. ಪೃಥ್ವಿ 1,2,3 ಶಾರ್ಟ್ ರೆಂಜ್ ಬ್ಯಾಲಿಸ್ಟಿಕ್ ಮಿಸೈಲ್ಗಳು 150 ರಿಂದ 600 ಕಿಮೀ ದೂರದ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿವೆ. ಶೌರ್ಯ ಮಿಡಿಯಂ ರೇಂಜ್ ಬ್ಯಾಲಿಸ್ಟಿಕ್ ಮಿಸೈಲ್ 700-1900 ಕಿಮೀ ದೂರದ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಅನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಲಿವೆ. ಇನ್ನು, ಅಗ್ನಿ 1, P, 2, 3, 4 ಮಿಸೈಲ್ಗಳು 700 ರಿಂದ 5000 ಕಿಮೀ ದೂರದ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ. ಅಗ್ನಿ – 5 ಖಂಡಾಂತರ ಮಿಸೈಲ್ 7000 ದಿಂದ 8000 ಕಿಮೀ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ರೇಂಜ್ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಹಾಗೂ ಚೀನಾಗೆ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ. ಇತ್ತ ಅಗ್ನಿ – 6 ಕ್ಷಿಪಣಿಯನ್ನು ಭಾರತ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಇದು 10 ಸಾವಿರ ದಿಂದ 12 ಸಾವಿರ ಕಿಮೀ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ರೇಂಜ್ ಹೊಂದಿರುವುದು ಇಂಡಿಯಾದ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಪವರ್ ಅನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸೂರ್ಯ ಎಂಬ ಮಿಸೈಲ್ ಅನ್ನು ಕೂಡ ಇಂಡಿಯಾ ತಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಬರೋಬ್ಬರಿ 16 ಸಾವಿರ ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್ ದೂರದವರೆಗಿನ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಅನ್ನು ರೀಚ್ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಧಿಕೃತ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿಲ್ಲ.
ಅಣುಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮಿರಾಜ್, ಜಾಗ್ವಾರ್, ರಫೇಲ್ ರೆಡಿ!
- ಮಿರಾಜ್ 2000H – 16 ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನ – 16 ಬಾಂಬ್
- ಜಾಗ್ವಾರ್ – 32 ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನ – 32 ಬಾಂಬ್
- ರಫೇಲ್ – ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಬಳಕೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ
ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಆಕಾಶದ ಮೂಲಕ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಬಾಂಬ್ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಮಹಾರಾಜ್ಪುರ ಏರ್ಬೇಸ್ನಲ್ಲಿ 16 ಮಿರಾಜ್ 2000 ಎಚ್ನ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಸನ್ನದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. 16ರಲ್ಲೂ ತಲಾ ಒಂದು ಅಣುಬಾಂಬ್ ಅನ್ನು ದಾಳಿಗೆ ಇಡಲಾಗಿದೆ. ಅದಲ್ಲದೇ ಅಂಬಾಲಾ ಏರ್ ಬೇಸ್ ಹಾಗೂ ಗೋರಕ್ಪುರ್ ಏರ್ಬೇಸ್ನಲ್ಲಿ 32 ಜಾಗ್ವಾರ್ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳು ಪರಮಾಣು ದಾಳಿಗೆ ತಯಾರಾಗಿವೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದ್ದು, ಇವುಗಳಲ್ಲೂ ತಲಾ ಒಂದು ಬಾಂಬ್ ಅನ್ನು ಇಡಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಯೇ ರಫೇಲ್ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನದ ಮೂಲಕವೂ ಅಣು ಬಾಂಬ್ ಹಾಕಲು ಭಾರತ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದ್ದು, ಪರಮಾಣು ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಭಾರತ ತಯಾರಾಗಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
ಅಣು ಬಾಂಬ್ ಹಾಕಲು ಐಎನ್ಎಸ್ ಹರಿಹಂತ್ ಸಿದ್ಧ!
- ಧನುಷ್ – 350 ಕಿಮೀ
- ಸಾಗರಿಕಾ / ಕೆ15 – 700 ಕಿಮೀ
- ಕೆ4 – 3500 ಕಿಮೀ
- ಕೆ5 – 5000-6000 ಕಿಮೀ
- ಕೆ6 – 8000 – 10000 ಕಿಮೀ
- ಐಎನ್ಎಸ್ ಹರಿಹಂತ್ (ಮಿಸೈಲ್ ಸಬ್ಮರೀನ್)
ಇನ್ನು, ಸಾಗರ ಆಧಾರಿತ ಬ್ಯಾಲೆಸ್ಟಿಕ್ ಮಿಸೈಲ್ಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಭಾರತ ಹೊಂದಿದ್ದು, 350 ಕಿಮೀ ರೇಂಜ್ನ ಶಾರ್ಟ್ ರೇಂಜ್ ಬ್ಯಾಲಿಸ್ಟಿಕ್ ಮಿಸೈಲ್ ಧನುಷ್ ಅನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಸಾಗರಿಕಾ ಅಥವಾ ಕೆ-15 ಎಂಬ ಸಬ್ಮರೀನ್ ಲಾಂಚ್ಡ ಬ್ಯಾಲಿಸ್ಟಿಕ್ ಮಿಸೈಲ್ ಕೂಡ ಇದ್ದು, 700 ಕಿಮೀ ರೇಂಜ್ ಹೊಂದಿದೆ. ಕೆ-4 ಮಿಸೈಲ್ 3500 ಕಿಮೀ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ರೇಂಜ್ ಅನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಮೂರು ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಕೆ-5 ಹಾಗೂ ಕೆ-6 ಮಿಸೈಲ್ಗಳು 5 ಸಾವಿರದಿಂದ 10 ಸಾವಿರ ಕಿಮೀ ರೇಂಜ್ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇನ್ನು ಪ್ರಗತಿಯ ಹಂತದಲ್ಲಿವೆ. ಕೇವಲ ಐಎನ್ಎಸ್ ಹರಿಹಂತ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಐಎನ್ಎಸ್ ಸುಭದ್ರಾ, ಐಎನ್ಎಸ್ ಸೂರತ್ ಸೇರಿ ಹಲವು ಯುದ್ಧ ನೌಕೆಗಳು ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ಸಿಡಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಐಎನ್ಎಸ್ ಹರಿಹಂತ್ ಸಬ್ಮರೀನ್ನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಅಗ್ನಿ-3 ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಬಹುದಾಗಿದೆ.
ಪರಮಾಣು ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಪ್ಷನ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದರೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಬಳಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವುದಾದರೆ, 24 ಎಫ್-16, 12 ಮಿರಾಜ್ ಯುದ್ಧವಿಮಾನಗಳು ತಲಾ ಒಂದರಂತೆ ಅಣು ಬಾಂಬ್ ಅನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಇನ್ನೂ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಉಡಾಯಿಸಬಹುದಾದ ಮಿಸೈಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಹೀನ್-3ನೇ ದೊಡ್ಡ ರೇಂಜ್ ಹೊಂದಿರುವುದು. ಇದು 2750 ಕಿಮೀ ರೇಂಜ್ ಅನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಭಾರತ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಮುಂದಿದೆ. ಬಾಬರ್ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ಭೂಮಿ, ಆಕಾಶ ಹಾಗೂ ಸಮುದ್ರದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಆಯ್ಕೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಅವುಗಳ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಮ್ ರೇಂಜ್ ಕೂಡ 700 ಕಿಮೀ ಇದ್ದು, ಭಾರತದ ಮುಂದೆ ಏನು ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳೆಲ್ಲಾ ಹತ್ತಿರ ಇರುವುದು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಎರಡರ ನಡುವೆ ಕದನ ನಡೆದರೆ ಪರಮಾಣು ಬಳಕೆ ಆಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಡೌಟ್ ಇಲ್ಲ. ಇದು ದೊಡ್ಡ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಭಾರತ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಿರುವುದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಪರಮಾಣು ಬಳಕೆಗೆ ಭಾರತವೇ ಮೊದಲು ಮುಂದಾಗಲ್ಲ. ಪಾಕ್ ಬಳಸಿದರೆ ಭಾರತದ ಮುಂದೆ ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆಯಿರಲ್ಲ. ಆಗ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಏನಾಗುತ್ತೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾದು ನೋಡಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ, ಪರಮಾಣು ಬಾಂಬ್ ಎರಡು ದೇಶಕ್ಕೂ ಕೊನೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರಲಿ.
